HÉ, PSSST!

Hier alvast een ‘tipje van de sluier’ ;)

23 sep

Afsluiting van een geweldige periode

Wat een voorrecht om als topsporter te kunnen leven! Mooie en minder mooie momenten wisselen elkaar af, maar de passie voor sport geeft zó veel voldoening. Het werkt eigenlijk bijna verslavend bedenk ik mij nu. Een gezonde verslaving die in mijn geval toch al heel wat jaartjes duurt.

Ik hockey al ongeveer vanaf het moment dat ik kon lopen, maar op mijn 17e begon het erg serieus te worden. Ik werd geselecteerd voor het Nederlands elftal, hetgeen een geweldige eer en enorme ervaring was. Daar zat ik dan als broekie tussen allerlei volwassen speelsters waarvan de meesten hun sporen al hadden verdiend. 12,5 jaar later zit ik in hetzelfde schuitje als de ervaren speelsters destijds en word ik zelf ‘oma’ genoemd. Ik vind het eigenlijk alleen maar leuk. Net zoals ik het spelen in oranje de afgelopen tijd nog net zo bijzonder vond als 12,5 jaar geleden.

We hebben alles meegemaakt met elkaar en dat heeft het juist allemaal zo speciaal gemaakt

Toch is het moment daar. Ik ga een geweldige periode afsluiten door te stoppen als international. De mooiste momenten die mij zijn bijgebleven zijn mijn eerste interland in Argentinië in 2004, het EK 2005 in Dublin, een jaar later het WK in Madrid, drie Olympische Spelen en – last but nog least – het WK in eigen land in 2014. Los van de successen zijn het vooral mijn teamgenoten die mijn carrière zo bijzonder hebben gemaakt. Lachen, huilen, investeren, juichen, balen, samenwerken, leren, delen. We hebben alles meegemaakt met elkaar en dat heeft het juist allemaal zo speciaal gemaakt. Een aantal vriendinnen en herinneringen voor het leven.

Trots kijk ik terug op een mooie carrière. Ik heb er veel voor gegeven en er veel voor gelaten, maar het was het ruimschoots waard. Ik hoop dat ik veel jongeren heb kunnen inspireren en wil dat graag blijven doen. Voor nu kijk ik enorm uit naar alles wat mij ‘off the pitch’ gaat brengen. Uitdagingen genoeg, dus jullie zijn nog niet van me af!